Dat Rebeed vun de Spraak un de’eer Sprekerschopp hett vele Wessels in de Geschicht döörmaakt. Ook wat den Status angeit, hett Neddersassisk (Platt, Plattdüütsch, Nedderdüütsch, Nedersaksisch, Sassisch) ünnerscheedliche Tieden seen. Bi de Söök na en Flagg, de dat Neddersassiske as Spraak vertreden schall, weer dat wichtig daarna to kieken, woneem, wanneer un vun wokeen de Spraak snackt worrn is: oder ook praat, küürt, reedt, spraken, vertellt etc. Een Bestanddeel vun en noorden Identiteet is bi Neddersassisk- un sülvst bi Düütschsnackers·chen in de Regioon dat Hanseaatsche. Dat röört vun de Geschicht in’n Noorden her, wo de Hanse eer Oorsprung hett un ook de gröttste Verbreden.

De Hanse

Achter düssen Naam stickt en Hannelsgemeen twüschen Länner un Städer. Düsse Verenigen bestünn vööral twüschen dat 12. un 17. Jaarhunnerd. Dat vöörderste Maal weer, dat de Övervaart per Schip seker weer un dat weerdschoppliche Intressen ook in’t Butenland övereen kamen künnen. Dat schull en Bund vun nedderdüütsche Koopslüüd ween, daarmit een meensaam wassen kann döör Hannel un Politiek. Över 300 Städer hebbt sik alltohoop tosamenslaten, üm sekere Hannelsweeg to billen un sik to vernetten. Düsse Kooperatschoon hett vele Städer eerst to Riekdoom bröcht. Dat weer mitünner de wichtigste Verenigen to düsse Tied in Europa.
Vun dat 17. Jaarhunnerd af an güng dat bargdaal mit de Hanse un eer Status, man offitschell is se nienich oplööst worrn, se leevt vundaag as “Ne’e Hanse” wieder un versteit sik noch jümmers as engen Hannels-, Kultuur- un Politiekbund twüschen de Städer. (Klick “hier” üm en interaktieve Kaard vun de Hansestäder to seen op de Websteed vun de Ne’e Hanse.)

Wat düsse Hansebund so wichtig för dat hüdige Neddersassisk maakt, is de Vall, dat de lingua franca, de Verkeersspraak, vun de Hanse dat Nedderdüütsche weer; nauer seggt weer’t dat Middelnedderdüütsche, laters vööral uut Lübeck. To en groten Deel vun de Levenstied vun de Hanse is Middelnedderdüütsch somit as Hannelsspraak mang Koopslüüd uut Riga in Littauen, Londen in England, Naugard (Nowgorod) in Russland, Bergen in Noorwegen, Visby in Sweden, Reval in Eestland, un Turku in Finnland bruukt worrn. Oorkunnen, Hannelskuntrakten un mündliche Afspraken weren all op Middelnedderdüütsch. Düsse Spraak hett all düsse Spraken bannig beinvloodt, to’n Deel sünd sogaars över 30% vun’t Vokabulaar in düsse Spraken (t. B. Däänsch un Sweedsch) direktemang uut dat Neddersassiske övernamen worrn. Dat gifft Wöörböker twüschen Russ’sch un Middelnedderdüütsch uut düsse Tied un sülvst in Eestland gifft dat noch Gebüden, de rejell nedderdüütsche Naams hebbt, so as Kiek in de Kök in Reval.
För de·n modeerne·n Neddersassisksnacker·sche warrt düsse Tiedafsnid vaken bekeken as dee Hoogtied vun de Spraak. De Hanse deit Identiteet stiften un is noch jümmers en wichtigen Fakter, to’t Bispell in Städernaams un anner Symbolick.

Hanseaatsche Dinkhülp

Wat leeg daarso veerner, as düsse Tied, de’eer Symbolick un eer Kultuurfakter nich to nemen un as Grundlaag to bruken för en Flagg för de neddersassiske Spraak. Över Jaarhunnerden weg geev dat al en klare Symbolick, daarso is dat Överdregen vun eer op de Nutied nich afwegig.
En zentraal Bedüden weer ook de “Hansekogge”, en bestimmte Aard vun Seilschip, dat een in de Hanse op’t meerst bruukt hett, för den Hannel, den Verkeer oder ook, mit Kanonen bestückt, in’t Vechten gegen Piraten.

Düsse Aard vun Flagg oder Wimpel is 1270 toeerst nöömt worrn. Se heet Vlögel un is an’t Topp vun’n Mast anbröcht worrn. Dunntomalen harr Hamborg en heel rode Hanseatenwindvaan, de een as roden vlugher betekent hett. Un in’t Jaar 1299 is eerstmaals de lübesche vloghel uut Lübeck dokumenteert. In de twede Halv vun’t 13. Jaarhunnerd vüngen süss de Hansestäder an, eer egen Flaggen uuttoboen. Un jemeer Klören weren tomeerst “whyt und rot” (witt un rood). Uut düsse witt-roden Flaggen, Wimpels un Vlögels kemen vaken ook de hüdigen Städerflaggen vöördaag un sünd ook af un an mit blau un geel uutwesselt worrn. Ook bi dat Grünnen vun den Noorddüütschen Bund 1867 sünd de Hanseklören witt un rood mit de prüüßschen Klören swatt un witt kumbineert worrn. Düsse Swatt-Witt-Rood Flagg weer ook laters de Flagg vun dat Düütsche Kaiserriek.

De Sassenflagg

Düüdlich is daarso, de Klören witt un rood sünd heel tyypsche Farven vun de Hanse, un se sünd jümmers noch vaken in de Städerflaggen vun de Hansestäder in de Nutied to seen. En Afleiden vun düsse Symbolick lett op de Hand to liggen:

– Neddersassisksnackers·chen un Noorddüütsche nöömt sik vaken Hanseatschen un Hanseaten
– De Hoogtied vun dat Neddersassiske weer in de Tied vun de Hanse
– Dat engere Rebeed vun de Hanse passt to dat modeerne Spraakrebeed
– De Symbolick vun de Hanse is klaar un is licht to överdregen

Daarso is de Gedank tominnst klaar, wat sik en Flagg för dat Neddersassiske an de Hanse orienteren müss. Op’t eenvackst to överdregen daarvun weren de twee Klören, witt un rood. Dat, tosamen mit dat zentrale Symbool vun den Hanseatenwimpel oder den Vlögel an’n Mast vun de Hanseatenkoggen, weren op so en Flagg licht övereen to bringen. So en Flagg löppt also nich Gevaar, aktuelle geograafsche Symbolick as Rebeedsanspröök oder Autonomiewünsch antodüden, hett keen extremistschen Achtergrund un hett en düüdlichen Betog to Spraak un Regioon.

De Naam Sassenflagg leidt sik vun daarvun af, dat de Spraak op de een Sied op de Sassen torüchgeit, nich to verwesseln mit de Böversassen vundaag in’n Vreestaat “Sachsen”, un de eerste Nawies vun de Spraak daarso Ooltsass’sch nöömt warrt. De (Oold)Sassen weren keen eenheidliche Eetnie, dat weer en Stammsverband uut merere Gruppen. Man bet vundaag noch süüt een, dat düsse Beteken dat egentliche Endonyym weer un stedenwies noch jümmers is, sichtbaar bi’t Bunnsland Neddersassen, un de egen Spraakbetekens vun Nedersaksisch in Nedderland bet to Neddersass’sch as Dialektnaam in Düütschland. Sülvst bet in’t 19ste Jaarhunnerd hett een noch verenkelt, t. B. in Hamborg un annerwegens, de egen Beteken “de sassische spraak” för Plattdüütsch vunnen, hier sogaars aan den Tosatt “Nedder-“. De anner Naams so as “Nedderdüütsch” oder “Plattdüütsch” sünd op de anner Sied bloots in Düütschland verbreedt un vinnt sik nich in Nedderland. Somit gifft dat nich den een Naam för de Spraak. De Bestanddeel “-düütsch” warrt vun de meersten nich as tyypsch oder heemsch för de Spraak un Minschen bekeken, hett dat ju mit dat Düütsche ook nich veel to doon, man de markantste Oorsprung liggt hier düüdlich in de lange Geschicht vun de Beteken as “Sassen, Sass’sch, Sassisch”, ook wenn dat vundaag nich op all Delen vun de Sprekergrupp passen mag.

Dat Spraakrebeed warrt in düsse Maneer siet lange Tied in Düütschland as Plattdüütschland betekent. Man wieldat de Flagg uutdrücklich all Regionen vun de Spraak inkludeert, warrt en Naam as Neddersassenland oder beter noch Sassenland anraadt, üm keen Verwesseln mit dat Bunnsland “Neddersassen” to riskeren.

De Ruutkumst vun düsse Överleggens is daarso de Sassenflagg, ook na eer Klören de Witt-Rode nöömt:

Se hett de Bestanddelen witt #ffffff un rood #cc0000 un den Hanseatenwimpel/vlögel. De Witt-Rode-Flagg vereenbaart beide Klören so as dunntomalen.

Butendem stimmt se mit de veksilloloogschen Regeln na NAVA övereen:
– Se is simpel
– Se bruukt en bedüüdsame Symbolick in Anlenen an de Hanse
– Se bruukt bloots twee Basisklören
– Se bruukt keen Bookstaven, elaboreerte Symbolen oder Siegels
– Se bruukt en Munster, dat keen anner Flagg in düsse Foorm hett

Offitschellen Status

De Bunnsraat för Nedderdüütsch (BfN) hett 2025 in en Afstimmen beslaten, dat he düsse Flagg as dat offitschelle Teken för de Spraak, dat Rebeed un för de nedderdüütsche Sprekergrupp ankennen deit. De BfN is de offitschelle Vertreden vun de nedderdüütsche Sprekergrupp in Düütschland. Somit is de Sassenflagg as Repräsentatschoon offizieert un hett nu Gellensweert för de, de eer bruken wüllt. Jeedeen blifft dat also vree överlaten, wat een sik to eer bekennen will, oder nich. Se warrt ook in’n offitschellen un polietschen Bruuk döör den BfN as dat Symbool vun de Plattdüütschen|Neddersassisksprekers:chen insett.